Het Huis Van Lorreinen was een project in opdracht van de Stad Mechelen. Met plannen van de hand van het Mechelse dmvA Architecten gaven we een verloederde hoek van de Grote Markt een nieuw gezicht. De verschillende geveluitwerkingen en de binnenstraat met groene wand maken het pand uniek in zijn soort. Vergeet zeker geen kijkje te nemen in de Scheerstraat!

Het pand huist drie woningen, een vastgoedkantoor en een lunchbar. Het is de binnenstraat die het geheel aan elkaar lijmt: een open ruimte, afgesloten van de buitenwereld via een glazen wand met deur. Elk pand heeft zijn eigen zwevende terras en het geheel wordt verfraaid met een groene wand van boven tot onder. Projectleider Quinten De Kooning vertelt over dit huzarenstuk.

Dag Quinten, wat een prachtig pand, hoe ging dat?

Dit project was enorm uitdagend en zat vol mogelijke problemen, maar het is nog steeds een realisatie waar ik ongelooflijk trots op ben. Het feit dat het midden in het centrum, pal aan de Grote Markt is gelegen, is natuurlijk ook geweldig.

Het pand heeft meer dan één gezicht door de verschillende gevelmaterialen. De drie huisjes in de Scheerstraat hebben elk een unieke gevel. Samen vormen ze een karaktervol geheel, een straathoek zoals ze in de 19de eeuw werden gemaakt. De linkse gevel is gemaakt van witte lamellen in aluminium, de middelste bestaat uit een gevel in prefabbeton waarbij er openingen zijn gemaakt door middel van een ‘kruisjes-verband’ (een verwijzing naar de nabij gelegen Sint-Romboutskathedraal) en de rechtse gevel bestaat uit een volledig glazen gevel waarbij er twee grote glaspartijen verticaal kunnen opengeschoven worden. Het unieke karakter van dit pand maakt het interessant om naar te kijken, maar maakte het project ook fascinerend en uitdagend om te bouwen.

Heeft een bouwbedrijf als Van Poppel dan ook iets te zeggen over het ontwerp van het gebouw?

Neen, het bedenken en uittekenen van het ontwerp ligt volledig bij de architect. Voor dit project koos de stad Mechelen voor dmvA Architecten. Soms wijken we noodgedwongen lichtjes af van het ontwerp, omwille van de veiligheid of de moeilijkheidsgraad van de uitvoering. Dit was bijvoorbeeld zo het geval bij de kruisjesgevel. Het beton tussen twee verschillende kruisjes is slank, maar was in het initiële ontwerp nog slanker; onmogelijk om uit te voeren. Uiteindelijk werd het beton bewapend met een speciaal soort draadvezels, zodat het toch stevig én slank kon blijven.

Er werd ook met een plantenmuur gewerkt, maar dat hadden jullie al eens eerder gedaan, niet?

Dat klopt. Iets verder in de straat hadden we al eens een woning gebouwd, een ontwerp van Crepain-Binst, dat voorzien is van een plantenmuur. Hier werkten we met dezelfde onderaannemer. Zo’n plantenmuur is mooi en fris, maar er kruipt toch heel wat werk in. Voor zo’n muur is bijvoorbeeld een heuse plantenstudie nodig in functie van de zonnestand. Gelukkig is het eindresultaat prachtig.

Wat betekende dit project juist voor jou?

Als Mechelaar was het een eer om hiervan projectleider te zijn. Het feit dat het complex de Grote Markt mee verfraait is ongelooflijk leuk, het is een echte eyecatcher, opvallend maar ook ingehouden. Maar het was wél een lastige werf, vooral qua bereikbaarheid. In het centrum van een stad werken is altijd moeilijk, je moet de juiste vergunningen hebben voor werfverkeer en standplaatsen, je verspert de weg en vaak moet je alles in kleinere wagens aanleveren.

Daarnaast was het bouwproces ook moeilijker door de verschillende technieken en afwerkingen. Ik ben blij dat het pand er staat, maar vind het eigenlijk wel jammer dat ik er niet meer kan doorlopen. Een mooi project om op ons palmares te schrijven en qua uitdaging in mijn geheugen gegrift!

Wandel
mee